رباعی شمارهٔ ۲۴۸ خاقانی
خاقانی شروانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گر هیچ به بندگیت درخور باشم
در شهر تو سال و مه مجاور باشم
شروان ز پی تو کعبه شد جان مرا
گر برگردم ز کعبه کافر باشم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر از عشق و وابستگی خود به محبوب سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که اگر شایسته بندگی محبوب باشد، دوست دارد در شهر او سال‌ها زندگی کند. همچنین، او به این نکته اشاره می‌کند که عشقش آن‌قدر عمیق است که اگر به کعبه برگردد، احساس می‌کند که کافر است، زیرا تمام وجودش معطوف به محبوبش است. در واقع، حضور محبوب برای او ارزش بیشتری از هر مکان مقدسی دارد.