نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۲۵۴ خاقانی

خاقانی شروانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

بیداد براین تنگدل آخر بس کن

ای ظالمِ ده رنگ دل آخر بس کن

از خیره‌کُشیت سنگ بر من بگریست

ای خیره‌کش سنگ‌دل آخر بس کن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به ظالمی که دل سنگی و بی‌رحم دارد، خطاب می‌کند و از او می‌خواهد که ظلم و ستمش را متوقف کند. او به این نکته اشاره می‌کند که اشک‌ها و دردهای او و دیگران به خاطر ظلم‌هایش به او اعتراض می‌کند و از او می‌خواهد که دیگر به بدی‌ها و خیره‌کشی‌هایش ادامه ندهد.