نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۲۹۰ خاقانی

خاقانی شروانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

هر روز بود تو را جفایی نو نو

تا جامهٔ صبر من بدرد جو جو

یک ذره ز نیکیت ندیدم همه عمر

بیرحم کسی تو، آزمودم، رو رو

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، گوینده هر روز با ناامیدی و آسیب جدیدی از سوی معشوق روبه‌رو می‌شود و صبرش به درد می‌آید. او در طول زندگی‌اش نتوانسته است حتی یک ذره از خوبی‌های معشوق را مشاهده کند و از بی‌رحمی او رنج می‌برد.