رباعی شمارهٔ ۳۰۴ خاقانی
خاقانی شروانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دی صبح دمان چو رفت سیاره به راه
سیارهٔ اشک ریخت صد دلو آن ماه
روز از دم گرگ تا برآمد ناگاه
شد یوسف مشکین رسن سیمین چاه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، صبح فرارسیده و سیاره (به احتمال ماه) اشک می‌ریزد. روز از زمانی که گرگ شروع به فعالیت می‌کند تا اینکه ناگهان روشنایی روز می‌آید. در این میان، یوسف با زیبایی و خوشبویی‌اش در چاه سیمین به تصویر کشیده شده است.