رباعی شمارهٔ ۳۱۷ خاقانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، به زیبایی و روشنایی صورت معشوق اشاره شده است که گاهی ممکن است درخشش آن چنان زیاد باشد که انسان را به پرواز درآورد. همچنین اگر قدی مانند سرو در کنار او ظاهر شود، آن قد همچون چاهی عمیق زمین را به خود می‌کشد و بالا نمی‌آید. این شعر به نوعی عشق و زیبایی را به تصویر می‌کشد.