رباعی شمارهٔ ۳۲۱ خاقانی
خاقانی شروانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا بود جوانی آتش جان افزای
جان باز چو پروانه بدم شیفته رای
مُرد آتش و اوفتاد پروانه ز پای
خاکستر و خاک ماند از آن هر دو به جای
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر درباره عشق و شور جوانی صحبت می‌شود. جوانی پرشور مانند آتش است که عاشقانه به سمت محبوبش می‌شتابد، اما در این راه به سرنوشت پروانه‌ای می‌افتد که به دور شعله می‌چرخد و در نهایت سقوط می‌کند. نتیجه این عاشقانه، تنها خاکستر و یادبود از عشق و شور گذشته باقی می‌ماند.