رباعی شمارهٔ ۳۹ خاقانی
خاقانی شروانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
مسکین تن شمع از دل ناپاک بسوخت
زرین تنش از دل شبه‌ناک بسوخت
پروانه چو دید کو ز دل پاک بسوخت
بر فرق سرش فشاند جان تاک بسوخت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شمعی که احساس پاکی نداشت، از درونش سوخت. بدنه زرینش نیز به خاطر دل تاریکش در آتش رفت. پروانه‌ای که دید از دل پاکی می‌سوزد، بر سرش جان خود را فشاند و سوخت.