رباعی شمارهٔ ۷۴ خاقانی
خاقانی شروانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آفاق به پای آه ما فرسنگی است
وز نالهٔ ما سپهر دود آهنگی است
بر پای امید ماست هر جا خاری است
بر شیشهٔ عمر ماست هر جا سنگی است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان درد و رنج انسان می‌پردازد. آفاق (افق‌ها) در برابر آه و ناله‌های ما دور هستند و احساس می‌شود که این ناله‌ها مانند دودی در آسمان پراکنده شده‌اند. امید ما در هر جایی که سختی و مانعی وجود دارد، پابرجاست و عمر ما به مانند شیشه‌ای است که بر اثر سنگ‌خوردگی آسیب‌پذیر است. در مجموع، شاعر از چالش‌ها و ناامیدی‌های زندگی سخن می‌گوید.