رباعی شمارهٔ ۷۵ خاقانی
خاقانی شروانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بپذیر دلی را که پراکندهٔ توست
برگیر شکاری که هم افکندهٔ توست
با صد گنه نکرده خاقانی را
گر زنده گذاری، ار کُشی، بندهٔ توست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به پذیرش و درک دل و احساسات انسانی اشاره می‌کند. او از خواننده می‌خواهد که احساسات پراکنده خود را جمع‌آوری کند و با آن‌ها کاری کند، همانند شکارچی که شکار خود را برمی‌دارد. شاعر همچنین به حقایق زندگی و گناهان اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی اگر گناهی باشد، اگر کسی در زندگی خودش را وقف دیگری کند، یک بنده و خدمت‌گزار اوست.