رباعی شمارهٔ ۷۸ خاقانی
خاقانی شروانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
رخسار تو را که ماه و گل بندهٔ اوست
لشکرگه آن زلف سر افکندهٔ اوست
زلفت به شکار دل پراکندهٔ اوست
لشکر به شکارگه پراکندهٔ اوست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به زیبایی چهره معشوق میپردازد و آن را به ماه و گل تشبیه میکند. زلفهای او مانند لشکری هستند که به شکار دلها میپردازند. به عبارت دیگر، زیبایی و جذابیت معشوق به قدری قوی است که دلها را تحت تاثیر قرار میدهد و آنها را به سمت خود میکشاند.