رباعی شمارهٔ ۷۹ خاقانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر شب را به زیبایی حلی تشبیه کرده و خود را نیز چون ستاره‌هایی در آن می‌بیند. هنگامی که صدای زنگ‌ها به گوشش می‌رسد، حالتی سرمست پیدا می‌کند و احساس می‌کند که سرنوشتش تحت تأثیر آن صدا دچار تغییر می‌شود.