نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰۰ خواجوی کرمانی

خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای جان به غمت شاد، غمت شادی جان

وی شرح معانیِ تو بیرون ز بیان

آن کو به تو زنده ست نمیرد هرگز

وآن را که نمرد در رهت زنده مخوان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر احساسات عمیق و پیچیده‌ای است که عشق و دلتنگی را در بر می‌گیرد. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که کسی که از عشق و غم تو زنده است، هیچگاه نمی‌میرد و آنکه در راه عشق واقعی نمیرد، نمی‌توان او را زنده خواند. در واقع، این ابیات نشان‌دهنده‌ی پیوند عمیق بین عشق، غم و زندگی است.