شمارهٔ ۱۱۲ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر از دوری و جدایی از محبوبش ابراز ناراحتی می‌کند و می‌گوید که دستش از وصال او کوتاه شده است. او همچنین به زیبایی محبوب اشاره می‌کند و از سیاه بودن خطی که نماد جمال اوست، به عنوان نمایی از سرنوشت زندگی‌اش یاد می‌کند و آن را همانند نامه‌ای به عمر خود می‌داند. به عبارتی دیگر، زندگی او تحت تأثیر این جدایی و زیبایی محبوبش قرار دارد.