شمارهٔ ۱۸ خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون زلف تو بر مه سر چوگان بشکست
گوی دل من بر سر میدان بشکست
از موی تو کار مشک در پا افتاد
از روی تو پشت ماه تابان بشکست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و تأثیر زلف و روی معشوق بر دل شاعر اشاره دارد. زلف معشوق به لحاظ زیبایی و جاذبه‌اش مانند سلاحی در میدان عشق عمل می‌کند که دل شاعر را می‌شکند. همچنین، زیبایی و درخشش چهره معشوق به اندازه‌ای است که می‌تواند ماه را نیز تحت‌الشعاع قرار دهد. در واقع، شاعر به وصف قدرت عشق و زیبایی معشوق در زندگی خود می‌پردازد.