شمارهٔ ۲۲ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر از فردی به نام خواجو می‌خواهد که خود را نباخت و بر خود مسلط باشد. او تأکید می‌کند که نباید به خاطر خداپرستیِ ظاهری، به توهم و مستی دچار شود. شاعر هشدار می‌دهد که باید از فریب خود و دیگران دوری کند، زیرا ممکن است کسانی که به ظاهر خداپرست هستند، در واقع دچار مشکلاتی باشند.