نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۵ خواجوی کرمانی

خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

نرگس بنگر نشسته در سایهٔ بید

وز مهر نهاده بر فلک چشم امید

چون زهره برآورد سر از بدر منیر

یا شمس طلوع کرد از روز سپید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

نرگس بنگر در زیر سایه بید نشسته و با امید به آسمان نگاه می‌کند. او مانند زهره که از ماه جذاب برمی‌خیزد، یا مانند خورشیدی که از سپیده‌دم طلوع می‌کند، سر بلند کرده است.