شمارهٔ ۳۹ خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
شب هندوی آن طرهٔ مه‌فرسا شد
لؤلؤ، لبِ یاقوتِ تو را لالا شد
تا خط تو شد زطرف خورشید پدید
بس فتنه که در دور قمر پیدا شد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره زیبایی و جذابیت فردی است که با ویژگی‌های خاص خود، مانند موهای زیبا و لبانی شبیه لؤلؤ و یاقوت، توجه بسیاری را جلب می‌کند. همچنین، به طرز خاصی به خط و چهره‌اش اشاره می‌شود که باعث بروز فتنه و شگفتی در بین مردم می‌شود. به طور کلی، شاعر به زیبایی‌های طبیعی و تأثیر آن بر دیگران اشاره می‌کند.