نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۱ خواجوی کرمانی

خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

در بوتهٔ غم هر که چو زر بگذارد

بحث کمر تو در میان اندازد

آن کس که حدیث شبِ معراج کند

زلف سیه تو را تمسّک سازد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساس غم و عشق اشاره دارد. شاعر می‌گوید هر کسی که در غم عمیق قرار بگیرد، به یاد محبوب خود می‌افتد. همچنین اشاره دارد اگر کسی در مورد شب معراج و مقامات روحانی صحبت کند، به زلف سیاه و زیبای محبوبش تمسک می‌جوید. در واقع، عشق و دلتنگی در این ابیات به وضوح حس می‌شود.