شمارهٔ ۶۳ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر از آتش غم در دل و دود در جان خود سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که این درد و ناراحتی ناشی از عشق اوست و دود ناشی از پخت و پز عشق، بویی شبیه به جگر سوخته را به همراه دارد. این تصاویر، غم عمیق و تأثیرگذار عشق را به تصویر می‌کشند.