نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۷ خواجوی کرمانی

خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

چون مرغ چمن برآورد بانگ هزار

نوشند صبوحیان مِی نوش‌گوار

بر گریهٔ من چشم قدح، گرید گرم

وز نالهٔ من چنگ سحر، نالد زار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به صدای خوش مرغی که صبحگاهان به آواز می‌خواند اشاره می‌کند و همچنین به لذت نوشیدن شراب توسط صبوحیان. او احساس غم و اندوه خود را بیان می‌کند و می‌گوید که این درد و اندوه به قدح (جام) و چنگ (ساز) نیز سرایت کرده و گویی آنها هم به خاطر ناله‌های او گریه می‌کنند.