شمارهٔ ۷۹ خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ناگشته شبی چو طره هم زانویش
در پای فتاد کارم از گیسویش
دل در سر او رفت و من سوخته دل
خوردم جگر سوخته از پهلویش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر از جذابیت و زیبایی موی معشوق صحبت می‌کند و می‌گوید که چگونه در شب به زیبایی او خیره شده و به خاطر این عشق و احساساتش قلبش آتش می‌گیرد. او از درد و رنجی که در اثر این عشق متحمل می‌شود نیز سخن می‌گوید.