شمارهٔ ۸۲ خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
روزی که من از جهان روم با دل تنگ
گردون زندم شیشهٔ هستی بر سنگ
بر تربت من کسی نگرید جز جام
در ماتم من کسی ننالد جز چنگ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از احساس غم و جدایی‌اش از جهان سخن می‌گوید. او با دل شکسته به مرگ خود فکر می‌کند و می‌گوید که در لحظه‌ی وداعش، تنها جام و چنگ برایش ناله می‌کنند و هیچ‌کس دیگر برای او اشک نخواهد ریخت. این شعر بیانگر تنهایی و غربت شاعر در مرگش است.