نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۴ - کتب الی مولی السعید غیاث الدین زنگیشاه الخوافی خواجوی کرمانی

خواجوی کرمانی / المطائبات و المقطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

غیاث دولت و دین کهف عالم

زهی دستت بدر پاشی سحابی

جهان مکرمت را قهرمانی

سپهر معدلت را آفتابی

فلک را گرد ایوانت طوافی

ملک را سوی فرمانت شتابی

جهانرا از وجودت افتخاری

ستم را از جنابت اجتنابی

بود عنقای زرّین بال گردون

درون جوف خرگاهت ذبابی

روا باشد که همچون من غریبی

ز درکاهت نیابد فتح بابی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ستایش از شخصیت بزرگ و والای غیاث دولت و دین می‌پردازد. شاعر او را همچون قهرمانی معرفی می‌کند که در عالم وجود، مکرمت و کرامت را به ارمغان می‌آورد. شاعر به تأثیر مثبت او بر جهان و تسلطش بر فلک و ملک اشاره می‌کند و وجود او را زینت‌دهنده و افتخارآفرین می‌داند. همچنین به حسرت غم‌انگیز افرادی که در دوری از او غریب‌اند، اشاره می‌کند و باید اشاره شود که هیچ راهی برای دسترسی به وجود او ندارند. این شعر تجلیلی از بزرگی، تأثیر و جنبه‌های مثبت شخصیت اوست.