شمارهٔ ۱۲ - کتب مولانا الاعظم شمس الدین النخجوانی الی صاحب الکتاب خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این قطعه به توصیف ویژگی‌های شاعری و شاعران می‌پردازد. او به یاد خاطره‌ای از دیدار با شمس نخجوانی اشاره می‌کند و از بزرگی و توانایی شاعران اصفهانی سخن می‌گوید. شاعر بر این باور است که شعر باید از ویژگی‌های خاصی برخوردار باشد و به لطافت و عمق معانی اهمیت می‌دهد. او همچنین به فضیلت‌های شمس و بزرگی مقام او اشاره کرده و برایش آرزوی ماندگاری و عزت می‌کند. در نهایت، شاعر خودش را از جمله شاعران بزرگ نمی‌داند و بر حقایق و معانی عمیق شعر تأکید می‌کند.