شمارهٔ ۱۳ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت شاعر از سر سگ و کفن به عنوان نمادهایی استفاده می‌کند و از شخصی می‌خواهد که ابتدا آن‌ها را به شکل مضاعف (زیاده) بگرداند و سپس قلبش را به سمت عشقش تغییر دهد و نام او را بخواند. این شعر به نوعی به عشق و دلسپردگی اشاره دارد.