نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۷ خواجوی کرمانی

خواجوی کرمانی / معمّیات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

با زرده ی خایه یارکن ضم

وانگاه مصحّفش فرو خوان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به یادآوری عشق و معشوق پرداخته و با استفاده از تصاویری شاعرانه، اشاره به خواندن قرآن در کنار معشوق دارد. این بیان نشان‌دهنده‌ی نزدیکی روحانی و احساسی بین شعر و مضمون دینی است.