شمارهٔ ۳۱ خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / معمّیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
بدری که سایه بر سرش افکنده است شب
چشم و زبان و قامت و زلفش بود لقب
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت به توصیف زیبایی یک زن می‌پردازد که در شب تحت سایه قرار دارد. او با ویژگی‌هایی مانند چشم، زبان، قامت و زلفش توصیف شده است که نشان از جذابیت و فریبندگی‌اش دارد.