شمارهٔ ۴ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت به احساس غم و تنهایی شاعر اشاره دارد. او می‌گوید که هیچ‌کس به اندازه او از غم نمی‌داند و در این دنیای پر از درد، وجودش مانند دست یکی در وسط دیواری است که حس بی‌سر و سامانی را منتقل می‌کند.