شمارهٔ ۷۵ خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / معمّیات / وزن: مفتعلن فاعلات مفتعلن فع (منسرح مثمن مطوی منحور)
آخر اول بگیر و اول آخر
چارم پنجم دگر اضافت آن کن
باز بگیر از کمیش حرف دوم را
نام بتی ماه روی پسته دهان کن
منقلبش کن که گرددت همه ثابت
وانگه از آن نام یار خویش بیان کن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر ابتدا از خواننده می‌خواهد که از پایان شروع کند و به ترتیب، حرف‌هایی که باید اضافه شود را انتخاب کند. سپس از او می‌خواهد که نام زیبای محبوبش را در ذهن خود بپروراند و آن را بیان کند. هدف این است که با تغییر و تحول در این نام، به ثباتی در احساسات و افکار برسد و در نهایت نام یار خود را به صورت واضح و روشن ابراز کند.