نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۷ خواجوی کرمانی

خواجوی کرمانی / معمّیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

دلدار مرا که بی همال افتادست

مقلوب و مصحّف همالش نامست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت شعر اشاره به دلداردی دارد که به خاطر معشوقش دچار دلتنگی و افسردگی شده است. او به گونه‌ای تحت تأثیر عشق قرار گرفته که نام معشوقش به مانند یک کتاب مقدس در ذهنش ثبت شده است. به عبارتی، عشق برای او همچون یک ارزش والای معنوی و روحانی است.