نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۱۰ خواجوی کرمانی

خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ماهی که بسالی نکند از ما یاد

روزی من دلسوخته را داد نداد

زاندست که آن سرو ز ما آزادست

از سرو قدش کجا توان بود آزاد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر اشاره به یاد و خاطره‌ای دارد که از یک ماهی نمی‌توان فراموش کرد. شاعر به دلی سوخته اشاره می‌کند که به خاطر یک نفر ناراحت و دلتنگ است و می‌گوید که آن شخص (سرو) از او آزاد است، اما قد و قامت او به حدی زیباست که نمی‌توان به سادگی از یاد برد.