شمارهٔ ۱۳۶ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به عمق احساساتش اشاره دارد. هنگامیکه محبوبش با دل پر از درد و غم کنار اوست، اشک و تاثر او را تحت تاثیر قرار می‌دهد. همچنین بیان می‌کند که هنگامی که احساسات شدیدش مانند آه از دل بیرون می‌آید، مانند آهویی که از جان بیرون می‌رود، او احساس رهایی و خلاصی خواهد کرد. به نوعی این اشعار نشان‌دهنده تضاد میان احساسات و خروج از وضعیت نارضایتی است.