نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۴۴ خواجوی کرمانی

خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

مه نعل سمند باد جولان تو باد

قندیل فلک شمع شبستان تو باد

شیری که سپهر نیلگون بیشه اوست

خاک کف کمتر سگ دربان تو باد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات شاعری به زیبایی و عظمت طبیعت و فضاهای آسمانی اشاره دارد. در عنوان‌های مختلف، از باد، فلک و شیر به عنوان نمادهایی از قدرت و زیبایی یاد شده است. به طور کلی، شاعر آرزو می‌کند که زیبایی‌ها و ویژگی‌های خاص این عناصر تحت سلطه و قدرت معشوق او قرار گیرد. این موضوع نشان‌دهنده احترام و عشق عمیق شاعر به معشوق و طبیعت پیرامون اوست.