شمارهٔ ۱۴۸ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به بیان اهمیت توازن میان حالتی از هشیاری و مستی می‌پردازند. شاعر می‌گوید که نه مستی و نه وجود بدون احساس و شعف، هر دو آسیب‌زا هستند. او بر این نکته تأکید می‌کند که محبت و پرستش به چیزی بزرگتر، مانند خورشید، نیز می‌تواند عواقب منفی داشته باشد اگر به درستی درک نشود. به طور کلی، این اشعار بر ضرورت تعادل میان حالت‌های مختلف انسانی تأکید دارند.