شمارهٔ ۱۵۰ خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
با لعل تو آب آب حیوان ریزد
از شکّر شیرین تو شورانگیزد
اشکم که روان می شود از چشمه ی چشم
آبیست که از آتش دل می ریزد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی محبت و عشق خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که با زیبایی معشوقش، جان حیوانات هم سرشار از عشق می‌شود و شکرین بودن او احساس شور و شوق را در دل برمی‌انگیزد. همچنین، اشک‌هایش که به خاطر دل‌تنگی‌اش می‌ریزد، نمادی از سوز و آتش درون اوست. به‌نوعی، این اشک‌ها، آب زندگی‌اش را از دل می‌ریزند.