شمارهٔ ۱۶۰ خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گیسوی کژت گوی بچوگان ببرد
لعل لبت آب آب حیوان ببرد
گفتم که بر جان ز غم عشق تو گفت
آنکو ز غمم جان بدهد جان ببرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به بیان احساسات عاشقانه و غم عمیق شاعر اشاره دارد. در ابتدا به زیبایی و جذابیت محبوبه اشاره می‌شود که گیسوی او همچون جادو بچه‌گان را می‌رباید و لب‌هایش همچون گوهرهای باارزش است. شاعر در ادامه، از درد و غم عشق صحبت می‌کند و می‌گوید اگر کسی از غم او جان بگیرد، در واقع جان خود را می‌برد. به طور کلی، این اشعار نمایانگر زیبایی و تأثیر عشق بر روح و جان انسان است.