نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۸۷ خواجوی کرمانی

خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای هندوی تیغت بجهانگیری فاش

در بارگهت خسرو انجم فرّاش

کی بود گمان بنده کز بندگیت

چون پای برون نهد برون آید پاش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به عنوان یک هندوی سرشار از شجاعت به مبارزات علیه ظلم و استبداد می‌پردازد. او با اشاره به مقام و قدرتِ خود، از حاکمیت و کبر خسروان می‌گوید و در پایان به این نکته اشاره می‌کند که هیچ‌گاه تصور نمی‌کرد که از بندگی رهایی یابد و به آزادی برسد. در واقع، ابیات نشان‌دهنده‌ی آرزوی آزادی و شجاعت در برابر قدرت‌های ستمگر است.