شمارهٔ ۱۹۹ خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای شعر تو سرمایه ی دیوان کمال
از شعر تو بی بها شود سحر حلال
یک قطره ز بحر لطف طبعت بیقین
برتر باشد ز چشمه ی آب زلال
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به ارزش بالای شعر خود اشاره می‌کند و می‌گوید که شعرش مانند سرمایه‌ای گرانبهاست. او بیان می‌کند که شعرش از هر چیزی، حتی از آبی زلال، با ارزش‌تر است و یک قطره از لطف و زیبایی شعرش، به اندازه‌ای گرانبهاست که نمی‌توان آن را با چیزهای دیگر مقایسه کرد.