شمارهٔ ۲۰۱ خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
خون شد جگرم ز دل که خون باد این دل
پیوسته چو بخت من نگون باد این دل
از دست دل از پرده برون افتادم
کز پرده ی عافیت برون باد این دل
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از درد و رنج دل خود سخن می‌گوید. او نگران است که دلش مانند بختش از بین رفته و به حالتی نامناسب افتاده است. احساس می‌کند که از آرامش و امنیت دور شده و حالتی بی‌پناه دارد. این احساس آشفتگی و ناامیدی او را به شدت آزار می‌دهد.