شمارهٔ ۲۰۳ خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون شمع بجز سوز جگر نپسندم
خود را برسن بر آتشت می بندم
می خندم و بر خنده خود می گریم
می گریم و بر گریه ی خود می خندم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به تضاد احساسات اشاره می‌کند. او به سوز و گداز وجودش مانند شمع اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که تنها در درد و رنج واقعی زندگی جذابیتی می‌بیند. همچنین او در بازی با احساساتش، هم می‌خندد و هم می‌گرید، به گونه‌ای که در یکی از این حالات، حالت دیگر را تجربه می‌کند. این تضادها نشان‌دهنده عمق و پیچیدگی احساسات انسانی است.