شمارهٔ ۲۰۵ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت اشاره به حسرت و درد ناشی از جدایی از معشوق دارد. شاعر ابراز می‌کند که به خاطر از دست دادن یار، اشک می‌ریزد و اگر امروز یار با او نماند، در آینده دوباره او را می‌بیند و این جدایی را فراموش خواهد کرد.