شمارهٔ ۲۰۷ خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن سر که ز بهر تیغ تیز تو نهم
بر پای سمند گرم خیز تو نهم
جانرا بلب ارزخ بنمائی چو شکر
در پسته ی شور قند ریز تو نهم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر اظهار می‌کند که برای خوشنودی معشوق خود، سر را به خاطر تیغ تیز او قربانی می‌کند و مانند سمند تندخیز او حرکت می‌کند. او همچنین جان خود را به شیرینی شکر تشبیه می‌کند و نشان می‌دهد که عشق او مانند شکر در پسته، لذیذ و طعمی دلپذیر دارد.