شمارهٔ ۲۲۳ خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
وقتست که خیمه سوی گلزار زنیم
بر نغمه ی زیر ناله ی زار زنیم
در صومعه تا چند توان بود مقیم
یکچند بیا تا در خمّار زنیم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به لحظه‌ای اشاره می‌کند که باید به طبیعت و زیبایی‌های آن برویم و از درد و غم رها شویم. او می‌گوید که نمی‌توانیم برای همیشه در دنیای سختی‌ها بمانیم و بهتر است برای مدتی در لذت و سرخوشی به سر ببریم.