نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۴۷ خواجوی کرمانی

خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای خاتم ملکت بقا را جم تو

وی گوهر دُرج کبریا را یم تو

آن نیست که هست داخل عالم ما

و آن هست که نیست غافل از عالم تو

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر اشاره به مقام والای انسانی دارد که به عنوان "خاتم ملکت بقا" و "گوهر درج کبریا" معرفی شده است. شاعر بیان می‌کند که در دنیای ما آنچه به ظاهر وجود دارد، ممکن است واقعیت را به‌درستی نشان ندهد و از حقیقتی که در عالم دیگر وجود دارد، غافل است. در واقع، در این اشعار به عمق وجود و حقیقت‌هایی فراتر از ظواهر اشاره شده است.