شمارهٔ ۲۶۱ خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گفتم چه زنم در غم تو گفت که آه
گفتم چه کنم در پی تو گفت نگاه
گفتم که کجا روم ز دست غم تو
گفتا که بتون و طنجه و آب سیاه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر از همدردی و مشاوره با یک شخص دیگر درباره غم و دلشکستگی‌اش صحبت می‌کند. او می‌پرسد که در غم محبوبش چه کار کند و جواب می‌شنود که تنها باید آه بکشد. سپس از چگونگی ادامه زندگی خود در پی عشقش می‌پرسد و مشاوره می‌گیرد که به جمع کردن نگاهش مشغول شود. در نهایت، نسبت به مکان‌هایی که می‌تواند برود تا از غم دور شود اشاره می‌شود، مثل بتون، طنجه و آب سیاه. این نشان‌دهنده‌ی تلاش شاعر برای رهایی از غم و عشق ناکام است.