نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۶۶ خواجوی کرمانی

خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تا غالیه بر برگ سمن بیخته ئی

پیوند من سوخته بگسیخته ئی

چندانک در اوصاف رخت می نگرم

یا رب که چه بر کار دلم ریخته ئی؟

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از تأثیر عشق و زیبایی معشوق بر دل خود سخن می‌گوید. او به تصویر سمن و عطر آن اشاره می‌کند و از ارتباط عمیق و سوزناکی که بین او و معشوقش برقرار است، صحبت می‌کند. با توصیف احساساتش، به این نتیجه می‌رسد که عشقش به شدت بر روح و دلش تأثیر گذاشته و او را تحت فشار قرار داده است.