شمارهٔ ۴۹ خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بر دل فلکم ز مهر نیرنگ ز دست
در خرمن نامم آتش ننگ ز دست
بس شیشه ی عمر ما که هر صبحدمی
چون ساغر آفتاب بر سنگ ز دست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به احساس دلتنگی و ناامیدی شاعر اشاره دارند. او از محبت و نیرنگ‌هایی که به دلش آسیب زده، سخن می‌گوید و از آتش ننگی که بر نامش نشسته، گله می‌کند. همچنین، به زوال عمرش با هر طلوع آفتاب اشاره کرده و مانند شیشه‌ای که بر سنگ می‌افتد، احساس fragility و آسیب‌پذیری را در زندگی خود مطرح می‌کند.