نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۳ خواجوی کرمانی

خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

شاهی که نداد بنده را داد برفت

ماهی که مرا بباد برداد برفت

گفتم که بر آتش زند آبم لیکن

برخاک رهم نشاند و چون باد برفت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از تجربیات تلخ و ناامیدی‌های خود سخن می‌گوید. او اشاره می‌کند به اینکه شاه، که نماد قدرت و حکومت است، هیچ گونه کمکی به او نکرد و به همین دلیل بلایای زندگی‌اش ادامه پیدا کرد. همچنین، او به ماهی که به نوعی نجاتش داده بود اشاره می‌کند، اما آن نیز فرار کرده و از دستش رفته است. در نهایت، شاعر از تلاشش برای رها شدن و نجات یافتن از مشکلات سخن می‌گوید، اما متوجه می‌شود که سرنوشتش به گونه‌ای دیگر رقم خورده و باز هم از او فاصله می‌گیرد. به طور کلی، شعر بیانگر اندوه و ناکامی در برابر سرنوشت است.