شمارهٔ ۹۴ خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن فتنه کن شمع جمع ما بود برفت
وان ماه که مهر ما بیفزود برفت
داود چو بی رخش نبودی روزی
اکنون چکند که ماه داود برفت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان احساسات درد و ناامیدی شاعر در فقدان معشوق می‌پردازد. شاعر اشاره می‌کند که آن کسی که روشنایی بخش زندگی و جمع ما بود، رفت و حالا با رفتن او، روزها تیره شده‌اند. همچنین اشاره به داود و ماه او دارد و به نوعی از نگرانی و غم برای از دست دادن زیبایی و مهر معشوق سخن می‌گوید.