بخش ۶ - سیامک خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / سام نامه - سراینده نامعلوم منسوب به خواجو / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
جهان سر به سر خون فشان است و بس
نماند بد و نیک بر هیچ‌کس
چو آخر به دشمن بباید سپرد
همه رنج‌ها باد باید شمرد
جهان‌دار هوشنگ با رای و داد
بجای نیا تارج بر سر نهاد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به وضعیت تیره‌روزی جهان اشاره دارد و نشان می‌دهد که در این دنیا هیچ‌کس از بدی و نیکویی در امان نیست. در نهایت تمام رنج‌ها باید به دشمن سپرده شود، و دنیا به نوعی با نیرنگ و ظلم اداره می‌شود. این ابیات تأکید دارند بر ناکامی انسان‌ها در دستیابی به عدالت و آرامش.